Мәскеу, 1978 жыл, Олимпиада ойындарының қарсаңында. Кеңес одағында бірнеше алаяқтық жайттары тіркелді. Олар лауазымды әйелдерді өз қақпанына түсіріп отырады. Зардап шеккендер қылмыскерді бірдей сипаттайды: тартымды, мәдениетті, орта жастағы ер азамат әйелдердің сеніміне оңай кіреді. Аудандық атқару комитеті төрағасы орынбасары өз-өзіне қол жұмсауға оқталғаннан кейін резонансты істі кәсіби тыңшы, милиция капитаны Шмаков пен милиция аға лейтенанты Полина Новгородцева қолға алады. Бірде әскери, бірде діни қызметкер, бірде КГБ қызметкері – алаяқ бетпердесін оңай ауыстырады, және қоғамдық тамақтану базасының меңгерушісінен диссидент-ақынға дейінгі кез келген рөлге еніп кетеді. Бір қызығы, әйелдердің ешқайсысы Казановаға ренжімейді.